„Co się zmienia, kiedy zamiast oceniać swoje reakcje, zaczynamy być ich ciekawi?”
Kilka słów o mnie
Nazywam się Dominika Smoter.
Jestem certyfikowaną praktyczką Compassionate Inquiry®, psychotraumatolożką i fizjoterapeutką.
Moja droga zawodowa rozpoczęła się od pracy z ciałem. Z czasem coraz bardziej interesowało mnie to, jak nasze doświadczenia wpływają na emocje, przekonania, relacje i sposób, w jaki postrzegamy samych siebie.
Zaczęłam dostrzegać, jak wiele naszych reakcji i sposobów radzenia sobie z trudnościami ma swoje korzenie w doświadczeniach, których znaczenia nie zawsze jesteśmy świadomi.
Dziś w swojej pracy łączę wiedzę o ciele i układzie nerwowym z podejściem relacyjnym, somatycznym i uwzględniającym wpływ traumy. Szczególnie bliskie jest mi Compassionate Inquiry® — podejście opracowane przez dr. Gabora Maté, w którym ważne miejsce zajmują ciekawość, współczucie i uważna obecność.
Moje zainteresowanie ludzkim doświadczeniem ma jednak nie tylko zawodowe źródła.
Własna historia, w której nie zabrakło trudnych momentów, również wpłynęła na sposób, w jaki dziś rozumiem siebie i innych. Doświadczenia związane z relacją z własnym ciałem, jedzeniem i emocjami stały się częścią mojej drogi do większej samoświadomości.
Nie traktuję ich jako czegoś, co mnie definiuje, ani jako źródła gotowych odpowiedzi na doświadczenia innych ludzi. Przypominają mi raczej, jak ważne jest, by nie zakładać z góry, że wiemy, co przeżywa druga osoba.
Prywatnie
Jestem żoną i mamą dwojga młodych dorosłych ludzi. Rodzina i bliskie relacje zajmują ważne miejsce w moim życiu.
Wiele uczę się właśnie w codziennych relacjach — o sobie, o innych, o znaczeniu słuchania i o tym, jak łatwo czasami bardziej zależy nam na byciu zrozumianym niż na próbie zrozumienia drugiego człowieka.
Coraz bliższa jest mi zasada:
„Wolę mieć relację niż rację”.
Nie oznacza to rezygnacji z własnego zdania czy granic. Raczej gotowość, by pozostać ciekawą drugiego człowieka, również wtedy, gdy widzimy świat inaczej.
Cenię autentyczność, bliskość, szczerość i zwyczajne chwile, w których można po prostu być sobą.
Nie zawsze wszystko rozumiem i nie zawsze reaguję tak, jak bym chciała. Uczę się zauważać te momenty bez nadmiernej samokrytyki i pozostawać otwartą na to, czego mogą mnie nauczyć.
Wykształcenie i przygotowanie zawodowe
- Wykształcenie wyższe magisterskie — fizjoterapia.
- Studia podyplomowe — psychotraumatologia.
- Certyfikowana praktyczka Compassionate Inquiry®.
Oficjalna strona Compassionate Inquiry®

- Ukończony Mentorship Program Compassionate Inquiry®; dalszy rozwój w ramach Internship.
- Certyfikowana praktyczka Simpson Protocol.
- Dodatkowe szkolenia m.in. Suicide Attention Training, Beyond Addiction, hipnoterapia; praca inspirowana podejściem IFS i perspektywą somatyczną.
Rozwój zawodowy i praca własna
Regularna superwizja, dalsze kształcenie oraz własna praca nad sobą są stałą częścią mojej praktyki.
Uważam, że wiedza i umiejętności są ważne, ale równie istotna jest świadomość tego, co sami wnosimy do relacji terapeutycznej — naszych reakcji, przekonań i ograniczeń.
Dlatego dbam o przestrzeń do refleksji nad własną pracą i doświadczeniem, pamiętając, że proces poznawania siebie nie kończy się wraz z uzyskaniem kolejnego certyfikatu.
W pracy z drugim człowiekiem szczególnie ważne pozostają dla mnie obecność, ciekawość i szacunek dla jego indywidualnej historii.
Moje inspiracje — kintsukuroi
Bliska jest mi japońska sztuka kintsukuroi, w której pęknięcia ceramiki podkreśla się złotem, zamiast próbować je ukryć. Odnajduję w niej metaforę naszego stosunku do własnej historii.
Niektóre doświadczenia pozostawiają ślady. Czasami przez długi czas próbujemy je ukrywać, odrzucać lub traktować jako dowód, że coś jest z nami nie tak. A gdyby można było spojrzeć na nie inaczej? Z ciekawością wobec tego, co się wydarzyło. Ze współczuciem dla sposobów, w jakie nauczyliśmy się radzić sobie z trudnościami. Bez konieczności oceniania własnej historii.
Nie wierzę, że człowiek potrzebuje naprawy. Wierzę natomiast w znaczenie świadomości, relacji i przestrzeni, w której możemy stopniowo rozwijać bardziej autentyczny kontakt ze sobą.